facebook.com
Życie jest ważniejsze

Opis DNA w starożytnej księdze Zohar - przykład prawa jako w niebie tak i na ziemi

Opis DNA w starożytnej księdze Zohar - przykład prawa jako w niebie tak i na ziemi

Zohar (Światło), święta księga kabalistów ma, według przekazów tradycji, 2000 lat. Ale dodać trzeba z kronikarskiego obowiązku, że naukowcy datują ją na wieki średnie. To bzdura, a nawet jeśli jakaś wersja Zoharu została na nowo spisana w średniowieczu, to i tak księga ta zawiera wiedzę przekazywaną w szkołach tajemnych przez tysiąclecia. Na ile potrafię to rozpoznać, co najmniej od czasów sumeryjskich. Księga jest pasjonująca, wrócę do niej nie raz. Dość dodać na razie, że fizycy NASA studiują Zohar...

W 1869 roku szwajcarski lekarz Friedrich Miescher odkrył w jądrach komórek kwas zawierający dziedziczone cechy, co zapoczątkowało niemal wiek badań naukowych i w roku 1953 James Watson i Frances Crick pierwszy model podwójnej helisy, którą dziś znamy jako kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA). DNS jest cząsteczkowym zestawem instrukcji, które składają się na plan wykorzystywany w tworzeniu i wszystkich żywych organizmów.

Zohar, mówi, że wszechświat został stworzony i funkcjonuje dzięki kodowi złożonemu z sekwencji liter hebrajskich i reprezentowanych przez nie energii. Tak jak DNA ten kod jest planem dla stworzenia i utrzymywania życia: kod DNA składa się z czterech liter i układ tego kodu determinuje nasze cechy; kabalistyczny Tetragrammaton jest złożony z czterech liter i, jak twierdzi Zohar, układ tych liter również określa nasze cechy.

„A ci, którzy są mądrzy będą świecić” (Daniel 12:3) jak zaznacza cantillation [rytualne pieśni, szanty w chórach synagog] litery i samogłoski następują po sobie. Poruszają się jak żołnierze podążający za swym królem. Litery są ciałem, a samogłoski aspektem ich ducha i wszystkie one zawdzięczają swe istnienie intonacji. Gdy melodia pieśni podąża do przodu, litery i samogłoski idą krok w krok wraz z nią. Gdy melodia się zatrzymuje, one zatrzymują się także.
Zohar Beresheet Werset 14

Słuchajcie: kiedy urodził się Noe, otrzymał to imię ponieważ oznaczało pocieszenie (hebr. nechamah) co znaczyło, że to on przyniesie pocieszenie. Jednak Święty, oby był błogosławiony, nie zgodził się z nim. Sprowadził na nich potop, bo chciał by naprostowali swe ścieżki [korekcja] i odpokutowali. Litery imienia Noego (Nun i Chet) zapisane w odwrotnej kolejności, składają się w słowo chen, co znaczy wzgląd [łaska, faworyzować]. To jest jak zapisano „Noe znalazł łaskę w oczach Hashem” (Rodz. 6:08). Rabi Yosi powiedział, że Chen to Noe ponieważ składają się z tych samych liter. Imiona sprawiedliwych są powodem błogosławieństwa bez względu na to, w którą stronę są zapisane. Imiona bezbożnych sa przyczyną krzywdy [przekleństwa] bez względu na to, w którą stronę są zapisane. O Noem powiedziano „Noe znalazł łaskę (hebr. chen) w oczach Hashem”, ponieważ litery zostały odwrócone dla dobra. Ale litery imienia Er, syn Judy zostały odwrócone z uwagi na brak kompetencji i krzywdy, jak napisano: „Zaś Er (Ayin Resh) był zły (heb. ra, Resh Ayin) w oczach Hashem” (Rodz. 38:7).
Zohar Beresheet B Werset 435

I tu Zohar mówi, że konkretna sekwencja, porządek liter w czyimś imieniu, determinuje jego cechy. Jeśli ktoś zmienia imię, poprzez dodanie lub ujęcie liter spośród Czterech Liter Tetragrammatonu, zmienia się jego natura. Tak jak z DNA, jeśli kod jest w jakikolwiek sposób zmieniony, cechy organizmu też zostaną także odpowiednio zmienione.


Żródło: livingwisdom

 





Dodaj komentarz

Komentarze